zaterdag 13 juli 2013

Schetsen en Humor 141

hoofdstuk 5- SLOT.
De schetsen van Sam Blok werden niet meer in het blad opgenomen. In het maandblad ,Onze Vloot", waarin zelden of nooit ,,Marineschetsen" werden geplaatst, verscheen er een in het januarinummer van 1938. Wie de schrijver is weet ik niet, doch er staat een aardige caricatuur bij, die geteekend werd door den luit. ter zee A. Kroese. „De dringende boodschap", is deze marineschets getiteld :
„Kwade tongen in de marine beweren, dat de hoogere en lagere autoriteiten van de Rijkswerf te Nieuwediep zich op het stand-punt stellen, dat de oorlogsvloot er is voor de werf en dat de werf er niet is voor de vloot. Ongeduldige menschen klagen, dat je de werf maar moeilijk in beweging kunt krijgen wanneer het er om gaat de nooden van de varende vloot te lenigen. De Rijkswerf kan zich over deze aantijgingen troosten met de gedachte, dat geen profeet geëerd is in zijn eigen land.
Ze behoeft zich niets aan te trekken van de volgende dichtregelen, die een wijsgeerig marineman wijdde aan de vlotte hulpverleening van de werf :
,,Bezit Uw ziel in lijdzaamheid.
De werf heeft toch voor U geen tijd."
In de marine meenen sommigen dat je, om iets vlug van de werf-autoriteiten gedaan te krijgen, persé je toevlucht moet nemen tot sluiksche streken.
Op een middag, als de officier-van-de-wacht en de schipper aan dek van het Wachtschip te Nieuwediep op en neer kuieren, komt de provoost rapporteeren, dat vooruit in het volkslogies door een der zeuntjes een ruit is gebroken. Het zeuntje heeft het raam geopend om een balie zeepsop vrij te zetten en, alvorens met deze verrichting te beginnen, vergeten het raam op den haak vast te zetten.
Het gevolg is, dat, juist als hij de balie met zeepsop door het raam heen manoeuvreert, om den inhoud buiten boord uit te storten, de wind het geopende raam pakt en dit tegen de balie slaat, dat de glasscherven in het rond vliegen.
Gezien het feit, dat het hartje winter is, beteekent dit incident een groot ongerief, want door de gebroken ruit heen tocht een ijzige wind het volkslogies binnen. Het is zaak, dat zoo spoedig mogelijk door de werf in het euvel wordt voorzien, maar de werfmolen via den legalen en hierarchischen weg in beweging gezet, maalt uiterst langzaam.
De schipper is een man van groote werfervaring en dus bezint hij zich niet lang : „Hei daar !” roept hij een matroos aan, die bezig is het houtwerk aan dek te schilderen, „leg je verfkwast effe weg en kom bij me". De matroos meldt zich. „Ga naar de werf", beveelt de schipper, „en zoek den schildersbaas Rembrandt op. Zeg 'm dat op het wachtschip een groote ruit is gebroken in de kajuit van den kolonel. De kolonel kan geen droge hoek meer vinden in z'n kajuit en zit midden in de sneeuw te werken. Zeg aan den baas Rembrandt, dat ie als de weerlicht een mannetje stuurt om die ruit in de kajuit te repareeren, want dat de kolonel bezig is rheumatiek op te loopen in al in ingewanden."
De matroos salueert, maakt rechtsomkeert en verdwijnt de valreep af. De officier van de wacht heeft met stomme verbazing de vlot-geimproviseerde leugen-boodschap van den schipper aangehoord. Hoe zal de schipper zich moeten verantwoorden wanneer straks iemand van de werf op het valsche alarm afkomt ? Vol spanning wacht hij de ontknooping van het drama af.
Het duurt niet lang of één der .werfianen" van den schilderswinkel komt hijgend en proestend van het harde loopen met een nieuwe ruit den valreep op. Achter hem aan komt de uitgezonden boodschapper en draagt den bak met gereedschap. De schipper staat aan den valreep den schildersgezel op te wachten. „Goeie middag". zegt de schipper, joviaal-verbaasd, ,wat kom jij hier doen ?" ,,D'r is een ruit kapot bij den kolonel en die moest met spoed gerepareerd worden."
„Wel jandorie !" brult de schipper, diep verontwaardigd : ,,heb ik ooit van m'n leven ! Die sufferds van matrozen kunnen niet eens meer een boodschap overbrengen ! Ik zeg tegen dat mannetje van me : „Ga naar den schildersbaas Rembrandt en zeg 'm dat er op het wachtschip een ruit is gebroken in het volkslogies. Vraag beleefd aan den baas Rembrandt of ie zoo goed wil zijn te gelegener tijd een mannetje te sturen om de ruit te repareeren, maar vergeet vooral niet er bij te zeggen, dat het niks geen haast heeft." Nou hoor je wat die kerel van de boodschap gemaakt heeft ! Een ruit bij den kolonel !! 't Is wat moois ! Maar affijn, je bent hier nou toch met je ruit en je gereedschap, doe me een pleizier en repareer effetjes dat ruitje voor me in het volkslogies. Leerling ! wijs jij den schildersbaas effe den weg !..."
Wordt vervolgd..

Geen opmerkingen :