donderdag 9 maart 2017

Eindeloze Nacht van Jan Douwes 1

Dit boek is een verslag van mijn marineleven. Een leven dat heel anders is gelopen dan ik me had voorgesteld toen ik in 1937 vol goede moed en met hooggespannen verwachtingen het opleidingscentrum in Vlissingen binnenstapte. Twee jaar na m'n opkomst was ik in Nederlands-Indie toen onze regering in ballingschap de oorlog verklaarde aan Japan. Mijn schip de 'Java' werd getorpedeerd en ik overleefde de schipbreuk met nog twee enveertig anderen. Ruim vijfhonderd bemanningsleden vonden de dood. Daarna volgden de verschrikkingen van de Japanse krijgsgevangenschap en later de atoombom in Nagasaki die ik voor m'n ogen heb zien vallen en die voor mij een erode maakte aan de oorlog.
Na een afwezigheid van bijna zeven jaar kwam er een ander mens terug in Nederland dan er in '39 was vertrokken. Veel kostbare ervaringen rijker, maar op een aantal punten ook diep teleurgesteld. Teleurgesteld in de wijze waarop de marine op dat moment functioneerde. Met officieren en onderofficieren, de goede niet te na gesproken, die hun gezag slechts ontleenden aan strepen en galons en met aan werkelijke kwaliteiten.

Het heeft lang geduurd voor ik alles wat er is gebeurd voor mezelf op een rijtje heb kunnen zetten. De wijze waarop mijn werkgever, de Marine, na de oorlog met mij is omgesprongen heeft daar geen goed aan gedaan. Pas ver na mijn pensioen, in 1975, is het er uitgekomen. Gedurende een verblijf van anderhalf jaar in de Jelgersmakliniek, waar ik onder de hoede van professor Bastiaans een reeks LSD-sessies heb ondergaan die ik zelfs m'n ergste vijanden met zou toewensen.
De eindeloze nacht die ik na onze schipbreuk in het water heb doorgebracht heb ik bij hem herbeleefd, zwemmend over de vloer van de behandelruimte tot m'n knieën en ellebogen beurs waren. Dit jaar is het vijftig jaar geleden dat er een eind kwam aan de oorlog. Ik hoop deze zomer mijn vijfenzeventigste verjaardag te vieren. Ik ben er aan toe om m'n verhaal te vertellen. Ik doe het voor collega's, leeftijdsgenoten, maar hopelijk ook voor jongeren. Het is opgeschreven zoals het was, in m'n eigen stijl, met het verzoek aan m'n uitgever daar zo min mogelijk aan te veranderen. Soms is het een avonturenverhaal, soms een horror-story, maar het is jammer genoeg allemaal echt gebeurd.
Jan Douwes geb:1920
wordt voortgezet

Geen opmerkingen :